1. Մեր օրերում տուբերկուլոզով  հիվանդանում են թե´ երեխաները, թե´ ծերերը, թե´ աղքատները, թե´ միլիոնատերերը:

2. Տուբերկուլոզի առումով խոցելի են  բժշկական հաստատություններում չստուգված, ինչպես նաև սոցիալապես անապահով անձինք: Ժամանակի ընթացքում հիվանդանալու վտանգը մեծանում է կորտիկոստերոիդային  և իմունաճնշիչ պատրաստուկներով երկարատև բուժվողների,  ՁԻԱՀ-ով, շաքարախտի, ստամոքսի խոցային  և թոքերի քրոնիկ հիվանդություններով տառապողների  շրջանում:

3. Տուբերկուլոզը հարուցում են  տուբերկուլոզային միկրոբակտերիաները: Առողջների վարակման համար վտանգը դառնում է իրական` մանրէազատողի  հետ սերտ շփման պայմաններում:

4. Մարդը կարող է վարակվել նաև տուբերկուլոզային միկոբակտերիաների դեղակայուն ձևերով, առավել ևս, եթե սոցիալական կամ աշխատանքային հանգամանքների բերումով  գտնվում է տուբերկուլոզային ստացիոնարներում  և ուղղիչ հիմնարկներում: Մեծ մասամբ հարուցիչները կայունություն են ցուցաբերում  իզոնիազիդի և ռիֆամպիցինի նկատմամբ, որն աչքի է ընկնում բարձր մահաբերությամբ:

Առավել  հաճախ ախտահարվող օրգանները և համակարգերն են`

• թոքերը (բոլոր դեպքերի 80%),
• թոքամիզը (պլևրան),
• կենտրոնական նյարդային համակարգը,
• ավշային հանգույցները,
• միզասեռական համակարգը,
• ոսկորները և հոդերը:

5. Տուբերկուլոզ կասկածելիս առնվազն պետք  է կատարել`

• կրծքավանդակի օրգանների  ֆլյուորոգրաֆիա,
• խորխի  եռակի հետազոտություն`  տուբերկուլոզային միկոբակտերիաների  նկատմամբ,
• Մանթուի   տուբերկուլինային  փորձ,
• արյան և մեզի ընդհանուր քննություն:
• Հիվանդությունը կարող է համարվել  ժամանակին հայտնաբերված տուբերկուլոզի հետևյալ ձևերի դեպքում.
• ներկրծքային ավշահանգույցների տուբերկուլոզ  և  առաջնային տուբերկուլոզային  համալիր,
• թոքերի սերմնացրված, օջախային և ինֆիլտրատիվ տուբերկուլոզ` առանց  թոքահյուսվածքի  քայքայման,
• էքսուդատիվ պլևրիտ:

Ոսկորների և հոդերի տուբերկուլոզի նկատմամբ հետազոտման ենթակա  են այն հիվանդները, որոնք տառապում են`

• օստեխոնդրոզով,  ապոնդիլիտով, ռադիկուլիտով,
• միջկողային միոզիտով և միալգիայով,
• քրոնիկական արթրիտներով, ձևախախտող արթրոզով,
• օստեոմիելիտով, անհայտ ծագման սինովիտով:

Միզասեռական տուբերկուլոզի  առումով պետք է հետազոտել այն հիվանդներին,  որոնց շրջանում ախտորոշված է`

• ցիստիտ, պիելոնեֆրիտ և միզային ուղիների քրոնիկական այլ բորբոքային հիվանդություններ,
• երիկամաքարային հիվանդություն,
• մակամորձու, շագանակագեղձի բորբոքում,
• միզասեռական օրգանների հիվանդություններ, որոնք ընթանում են թարախամիզությամբ, արյունամիզությամբ, սպիտամիզությամբ: 

Սեռական օրգանների տուբերկուլոզի առումով  կասկածելի են այն կանայք, որոնք նշում են`

• արգանդի հավելումների քրոնիկական բորբոքային հիվանդություններ,
• առաջնային չբերություն,
• դաշտանի խանգարումներ:

Տուբերկուլոզային մեզադենիտի, պերիտոնիտի ,  աղիների տուբերկուլոզի առումով հետազոտության ենթակա  են նրանք, ովքեր տառապում են`

• էնտերոկոլիտով, պանկրեատիտով, գաստրիտով,
• քրոնիկական ապենդիցիտով,
• մեջընդերքի լիմֆոմաներով,
• աղիների ուռուցքով:

Աչքերի քրոնիկական ախտադարձի դեպքերը ևս պետք է կասկած հարուցեն  տուբերկուլոզի առումով:

Տուբերկուլոզով հիվանդների համար սահմանված են մասնագիտական արգելքներ հետևյալ բնագավառներում`

• մանկական հիմնարկներ (մանկամսուրներ, մանկապարտեզներ, մանկատներ, ինտերնատներ, դպրոցներ),
• սննդի ձեռնարկություններ, դեղատներ, դեղանյութերի և մանկական խաղալիքների գործարաններ, ջրհան կայաններ,
• բնակչությանը սպասարկող կենցաղ-կոմունալ ձեռնարկություններ,հասարակական  փոխադրամիջոցների վարորդներ և հսկիչներ:

Հիվանդները և նրանց շրջապատող չափահասները պարտավոր են իրականացնել ընթացիկ ախտահանման  հիմնական  միջոցառումները`

• խորխամանների,  հիվանդի արտազատուկների, սպասքի և սննդի մնացորդների վնասազերծում,
• գործածված  սպիտակեղենի  առանձնացում  և  պահպանում` նախքան  ախտահանումը,
• հիվանդի կացարանի  ամենօրյա, խոնավ մաքրում: